De bloemen bloeien als een zacht dekentje in de natuur.
De vogels zingen en fluiten alle symfonieën .
De zon prik in mijn ogen waardoor mijn oogbollen pijn doen in mijn hoofd.
Ik moet een zonnebril dragen maar wil alles in volle glorie zien.

Ik knijp met mijn ogen waardoor ik een chagrijnige uitstraling krijg af fijn wat maakt het uiterlijk van mij uit ik zie er inmiddels niks van tenzij ik mijn bewustzijn binnenstebuiten keer om mijzelf te zien wie ik echt ben.

Ik wandel met volle frustratie omdat het nu eenmaal in het systeem zit. Eventjes door bijten kerel zo dadelijk is het herfst en dan kun je weer gewoon malen over zaken die net eventjes diepgaander zijn dan deze oppervlakte waar ik nu al de rambam van krijg.

Even geen geneuzel en door wandelen.
Ik maak stevige passen en schiet met minstens 6,5 klimeter per uur smachtend mijn doel af. Ik ben niet bij te houden zelfs niet door mijn begeleider die ook een pittig pas heeft waar je u tegen zegt.

“Ben je gefrustreerd zij de begeleiding tegen mij”
“Klopt zijde ik en begon mijn verhaal te doen”

Nu alle dingen duidelijk zijn is genieten een proost geworden. Ik wandel en neem de omgeving in mij op en probeer het later in de avond nog een keertje.

Ik wandel graag met alle passie door een schilderachtig landschap maar in ons kikkerlandje in een fluwelen bloemen wijde een zeldzaamheid.

Wacht even, je verwacht het niet maar langs het asfalt waar auto’s rijden zijn stukken gronden waar heel veel bloemen bij elkaar zijn.
Klaprozen, korenbloemen en ander wilde razernij die prachtig langs de wegen sieren. Het is een fantastische zinder prikkelende oase van genot die op mijn netvliezen gebrand staan maar tevens nu ook opgeslagen zit direct in mijn verbeelding om het mee te nemen in mijn eigen wereldje.

Langs de weg heb ik wel vaker gekleurde tafereeltjes gezien die sieren als een robijn. Het is mij toch wat, een wereld op zijn kop. In de natuur zie je ook van alles maar in ons landje kun je beter even langs de autobanen een glimpje opvangen om een wereld te ontdekken om nooit te vergeten.

In alle glorie, de wereld kan fantastisch zijn zoals de cijfer 30 op een rooddrand verkeersbord tot blazende ganzen die hun kuikentjes beschermen en van zwanen die prachtig sieren en als een vliegtuig zweven in de hemel.

Wat foto’s van bloemen langs de weg.