Ik ben blij, en niet zo’n beetje ook.

Mijn dag begon rond 8:00 in de ochtend.
Snel mijn lijf en geest zo snel mogelijk opstarten om te vertrekken naar de huisarts, want ik had een afspraak.
Mijn bloeddruk kon de zwaartekracht niet aan maar dat hinderde niet.
Als de snelste jelle ben ik naar benden gegaan om de fiets te pakken maar ik moest een mondkapje meenemen dus dat was al zoeken geblazen.
Ik kon geen mondkapje vinden, geef niet dan maar zo snel naar de winkel toe voor een kleien boodschap.
Ondertussen heb ik ook even was en afwasmiddel gekocht want dat was ook op.
Naar de huisarts toe fietsen duurde nog geen 8 minuten dus ik was slechts voor half negen in de wachtkamer.
Ondertussen maakte ik mij hellemaal panisch over mijn bloeddruk omdat ik soms echt opjagend hoge bloeddruk heb.
Eenmaal in bij de huisarts voelde ik mij een klein beetje rustiger maar toch schoot mijn hartslag om hoog. Tja, de alom bekende witte jassen effect!
Ik heb mijn verhaal gedaan, omdat ik het spuugzat ben om mijzelf als een minderwaardig stuk uitschot te mogen ervaren.
De huisarts kon mij op dat moment niet helpen maar heeft wel geadviseerd om naar een psycholoog te gaan.
Mijn geest voelde als een vaatdoek en ik kon amper uit mijn woorden komen om zelf te kiezen welke behandeling ik graag wilde.
Prima, geregeld ik heb een afspraak ‘voor de zoveelste keer bij de psycholoog’ maar ik voel het, het gaat lukken om dit bittere armoede en hersenschim uit mijn geest te laten verdwijnen.

‘Even nog een lichamelijk onderzoekje’

Hartslag 115 slagen per minuut.
Bloeddruk was wat aan de hoge kant maar dat was niet zorgelijk want de huisarts vertelde ook dat ik spanning heb. Ik was te vrede want ik was even bang dat ik bijna de pijp uit ging door die toren hoge bloeddruk, althans dat dacht ik!
Ik moet sowieso opletten dat ik wat gezonder moet gaan leven.
Afvallen.
Minder stress.
En minder dikke zakken snoep, want door al die nutteloze waarnemingen en geestarmoe van de laatste paar jaren ben ik soms wel toe aan een zoete lekkernijtje.
Bewegen doe ik wel veel en veel vaker. Het heerlijk om lekker te fietsen of te wandelen, het voelt voor mij als verslavend.
En dat merk ik wel, want ik ben vele male vitaler dan pak m beet 2 jaar gelden.

De spanning ging direct uit mijn lijf maar het voelde ook niet als een extreme opluchting ‘een roze donder windhoos in mijn geest die de wereld overweldigend’
Eenmaal thuis gekomen en wat koffie gedronken. Later een banaan en een boterham.
Ik voelde mij heel goed en dat is een mooi teken, want dat is wel een hele tijd gelden dat ik mij goed en energiek voelde in ochtend!
Ik had er zin in.
Ik vertrok tegen 11:30 naar mijn werk toe.
Onderweg ben ik nog even naar een muziekwinkel geweest om een paar lp’s te kopen.
Dit winkeltje is een snoepwinkel en een warm welkom.
Eventjes later kwam ik nog een oude collega tegen die ooit werkte in Atelier artistiek, jeetje wat is de mensenwereld klein zeg.
Ik begroet hem met een vriendelijke glimlach maar hij herkende mij niet, wel lachte hij vriendelijk terug.
Het was het proberen waard, maar dat was zo lang geleden dat ik hem voor het laatst zag.
Eenmaal aan de muziekbalie mijn lp’s afgerekend en een mooi compliment gegeven.

Hengelo heeft wat mij betreft de 2 fantastische snoepwinkeltjes en dat is deze muziekwinkel en de kunstenaars benodigdheden winkel.
Ik ging naar atelier en werp mijn beeld op de kerktoren, oh ja, 11:55 tijd om te gaan werken.
Eenmaal in atelier gekomen leuke gesprekken gevoerd en kennis gemaakt met een stage begeleider die net nieuw is.
Tegen 12:30
Zijn we met een groepje mede kunstenaars en een begeleider naar een expositieruimte gegaan in het oude V&D pand.
Daar heb ik een hele tijd rondgehangen en kiekjes geschoten als waardevolle herinnering.
Het waren prachtige kunstwerken met ieder zijn eigen verhaal.
Maar ik had zeker een voorkeur voor 2 de meest bijzondere schilderijen.
Deze schilderijen vertellen een ware verhaal.
Alles was er in te bewonderen, zoals wezens, slangen, schimmen, ogen, huisjes, landschapjes, vele straatjes, een wirwar van complexiteit waar ik een eeuwige plek in kon vinden.
Ik had het idee om er een stoel bij te pakken en de komende uren naar de schilderijen te staren.
Het waren prachtige werelden waar ik in wil leven.
Heerlijk, even een andere wereld die geheel van mij afgesloten blijkt te zijn want immers heeft een andere kunstenaar dan ik, het gemaakt.
Maar het voelde vertrouwd en ik moet eerlijk zeggen dat ik dit soort schilderijen en hen werelden volledig denkbeeldig wil toe eigenen. Het nietig wereldje waar ik in kan leven bij wijze van spreken!
Het voelde als mijn wereld en maar zo ver ging ik niet want het idee hebben dat ik die ene eenzame eenling ben die zich waant in absurde fantasieën.

Maar waren zat andere schilderijen en die waren ook fantastisch, maar ik moest wel een keus maken om niet in de desillusie van de kunst te vallen en alles maar mooi te vinden.

Ik gebruikte mijn gezonde verstand.

Gevoelsmatig al, voelde ik!
‘Kunst voelt zo vertrouwd maar het jaagt mij ook heel erg op, vooral omdat het niet van eigen gebakken geest is’

Daarom is een smaak veel makkelijker te bepalen.
Het overdonderde mij.
Maar op sommige momenten gaf het ook heerlijke rust en dan had ik stiekem wel die gedachte ”Kan dit wel, dat andere kunstenaar dit hebben gemaakt’ of ben ik dat die dat in een andere bestaand ding andere kunst maakt?

Tegen 14:00 ben ik samen met mijn collega naar een kunstenaars benodigdheden winkel geweest om een paar kwasten te kopen.
Ik heb even advies gevraagd, want mijn toekomstige project zal en moet vele malen groter worden dan mijn huidige kunstwerken.
Daar bleven we ongeveer 20 a 25 minuten
Daarna zijn we weer naar Atelier gegaan om even weer bij te komen.

Tot zo ver, ben ik de dag doorgekomen en voor de rest heb ik even hellemaal niks gedaan.
En de hele wereld om mij heen, ontvouwde mij als een complete totaliteit dus alles was in mijn waarneming te waarnemen, dus ook alles wat in de buitenwereld gebeurd, staat, doet en beweegt!
Maar dat is normaal geworden, ook de laatste 2 jaren.

Ik heb er van genoten.
Al die ervaringen en verhalen.