Een plek in om te wonen, een onderdak waar onderdak is.
In het bestaan van de leegte kan ik niet wonen het is de bittere pil van bestaansbesef wat de kleurrijke prachten de hemel in prijzen.

Het gewone leven kan mij het dak op, letterlijk want de buitendak is de plek waar zogenaamd de tirannie van de hardcore wetenschap zich als een gevaarlijk monster schuil houd.
Een buitenleven wat de nadruk heeft op buitenleven, een plek waar chaos van regels zich ten treure toe de vrije wil afpakt en mij zou kunnen controleren.

Af fijn, geloof mij mijn wereld in mijn huis daar bepaald ik toch godverdomme mijn eigen moraal.
Mijn wetten spotten uiteen tot een prachtig kleurrijk geheel waar mijn eigen Ik en feestje viert. En waag het niet ‘zogenaamde buitenwereld’ om mij autisme te niet te doen om door middel bagatelliseren dat mensen met autisme rust en een prikkelarme omgeving nodig hebben.
Ik beland mij in een chaos van rust en dat heeft een duidelijk kenmerk.

De kolere zooi ‘Een niet opgeruimd huis’ is omvormt door kleurrijke uitspattingen op muren, trappen en deuren, dit laatste wat mij betreft.

Ik ben meer autistisch geworden omdat er geen onnodige rommel her en der op de vloeren, kasten,  banken en stoelen bestaat .

Het kunst wat de klok draait en dat geeft rust, en de rest is netjes!. Punt, klaar!

Deze wens heb ik altijd gehad dat ik vrolijk mijn eigen leven kan aanstaan. Het vrouwtje het huis uit Ik er in.
De wens is uitgekomen, zoals ik al eerder typte vanuit blog :  Lang verhaal, de tegenzommering jaartal 2012 maand 24 april, toen alles nog heel onzeker was en mijn ex partner nog de dienst mijn leven draaide.

Ik ben er niet negatief over, integendeel want we zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan.
Maar mijn plek verdiend wel een kleurrijke draai.

Het is mijn leven en mijn leven kent zijn grillen en pieken of dalen. Ik zoals eerder aangekondigd echt niet in de leegte leven en mocht dat het geval zijn dan is de wereld er nog steeds.

Het is prachtig en dat is heel fijn.
Het kleurrijk geheel is fantastisch en mijn kunstenaarsdroom is werkelijk geworden.
En, ja alles krijgt kleur en een kunstzinnige metamorfose.
Dat is mijn doel en die wordt bereikt maar waar blijf ik als Dj, komt daar ok wat van terecht: Misschien wel maar misschien ook hellemaal niet.
Alle wensen blijven open maar er blijft geen traptrede bespaart.
De regenboog die naar de hemel des kunstatelier rijkt.
Een plek om, om te slapen.
De computerkamer waar games en blogs tot leven komen.
Creaties, creëren en spelen dat is mijn leven momenteel.

Dit leven zonder smacht, is geen grijze drap maar een kleurrijke ArtPracht.
Mijn motto momenteel.
Alleen creaties doen er toe, de rest is een waardeloze stilte waar ik zo ver mogelijk vandaan moet blijven ‘Ook al heb ik deze woorden ergens vandaan geplukt en een eigen versie van  gemaakt!’

De taal spreekt maar het huis spreekt altijd en dat is de bewoonde regenboog wereld waar ik als een malafide god  ter werk zal gaan. Ik zal er jaren over kunnen doen maar af zal het worden, of misschien ook hellemaal weer niet.

Alleen verandering doet er toe want in een volkshuis idem belachelijk idiote lettertypes kan ik niet in leven.

De rest blijft heerlijk netjes en geordend.

Mijn huis, mijn leven.


Dit is een beginnetje: Mijn woonkamer momenteel.