Ik heb mijn keus gemaakt tijdens een workshop. Mijn oog viel op een kunstwerk waarvan ik kon denken dat het wel een prachtige resultaat zal boeken. En inderdaad mijn onderbewust had helemaal gelijk! Het is een prachtig werk geworden maar wel eentje waar ik niet zo veel bij na hoeft te denken.

Vol verbazing keken sommige collega’s en werkbegeleiders mij aan[ Ik wist echt niet dat je dat kon doen!!, zijde hen].

Best wel een hele vreemde ervaring want ik ben niks anders gewend dan complexer werk fabriceren waar dunne fulptoloden en kleuren verf de gedachten zo verbeelden: Wat een hele pijnlijke bewust denk proces is want het kost bergen energie om zo’n shit hole aan details en objecten te tekenen en in te schilderen: Maar daar hoor je hen niet over!

Maar genoeg geneuzel!

Dat een paar personen het zo ongelofelijk knap vonden, prima!.
Het was voor mij juist de uitdaging om een samenwerkingsprojectje te maken. Mijn collega is daar ontzettend blij mee! En dat was voor mij een uitdaging, nou ja een uitdaging geweest een paar jaar geleden toen ik vrijwel onbereikbaar was voor alles mij heen. Nu ik meer en meer begin te leven dankzij het afbouwen van zware medicatie weet ik zeker. Het kunstenaarsbewustzijn heeft ook een gezonde brein nodig om grenzen te verleggen.

Met een blije glimlach op mijn gezicht ging ik vrijwel moeiteloos spelenderwijs een voortgeborduurd werk wat totaal niet autonoom is, in te schilderen. Het was prachtig zo prachtig zelfs dat ik ondertussen lekker een praatje kon maken met collega’s.

Het is een waardevol werk geworden waar het emotioneel aanvoelen van mijn collega centraal moet staan!

Helaas voel ik dat niet zo omdat ik nogal een gebrek heb aan empathische vermogen heb om mij echt in de blijheid te plaatsen van mijn collega waar ik met liefde zijn tekening mooi heb gemaakt, toch is dat het meest bijzonderst van allemaal, want ik heb respect voor zijn werk.

Zijn tekening viel volledig in het lot van mijn handen. Het was er op of er onder, maar het resultaat is de meest perfecte versie van zijn werk die ik altijd voor ogen had. De beste man waar ik altijd sympathie voor heb, altijd als geweest tijdens mijn AtelierZ carrière, waar ik een fantastisch verhaal van kon maken bijna 15 jaar geleden, geleden. Nu ben ik voldaan want deze kunstenaar mag zijn werk in een andere dimensie laten varen met de geluidsgolven van zijn muziek van rolling stones mee, want dat is zijn favoriete muziekband!

Kortom ik was blij zo blij zelfs dat ik gewoon even de gekke 5 minuten had op mijn werk. Waar ik gewoon mee deed met een paar collega’s om gekke bewegingen te maken zoals huppelen, en hinkelen!