Nu het Corona virus met alle twijfels tot gevolg toch blijft door wapperen met volstrekt rare gevolgen ben ik van mening dat dit virus mij doet laat twijfelen naar het gezonde dikke verstand: Letterlijk en figuurlijk!

De tijden zijn in rap tempo veranderd en al iets meer dan een decennia lang is de wereld een hele andere poppenspel geworden. Een circus tafereeltje met diverse marionetfiguurtjes waar ik de angst rillingen van krijg.

De wereld is een oceaan geworden vol met lugubere modder wezens die zwemmen in het gitzwarte water om zo doende een verloren zeeboot weg te vreten.

Het is een leven is een  levende dansende dood van oersaaie moralen geworden die lichtjaren gevuld zijn met oelewappers:
En poppenspel van Gele en oranje figuurtjes.
Geschiedenis bagatelliserende.
Luchtspoken.
Pedopastoren.
Velgekleurde egeltjes die kusjes op wangen geven.
Of lieve sprankies die als stekelvarkens transforen als de wil en wet niet overheen komt met hun deugden en natuurlijk de natuurlijke selectie die de grootse spierbundels van hoofden doen spreken om het denkbare gareel op orde te houden met de gevolgen dat alle boze mensen nog meer bestrooide worden met corrosief bijtend spul waardoor de wonden nog meer gaan etteren en zeer gaan doen!

Dit alles ‘Nou ja: Die vervelende taal nazi’s niet te vergeten’ is een ware symfonie van modderdrek en klodders oud sperma wat riekt naar dode niet-nuttigheid: Althans de implicatie sperma, laat maar zitten!

Ik wil het niet een woorden samenvatten maar laat ik het toch maar doen: De wereld is een allesomvattende spuugvlek van antikunsten, kunstbarbaren of creatie haters geworden!

Dit kan en mag niet langer door gaan.
De wereld zweeft letterlijk onder mijn voeten door waardoor ik het besef dat de ware realiteit die ik ervaar een zielig dun laagje van mijn bewustzijn is geworden. Het te triest om te ervaren dat de realiteit slechts een schimmige nachtmerrie vol schreeuwende wanhopige mensen is geworden.
We moeten ontsnappen uit onze tunnelvisies, het maakt niets uit welke politieke wanorde of opleiding je uit de sloot vist als het maar goed gebeurd.

Ik kan niet spreken volgens allen maar ik probeer deze realiteit die ik ervaar een beetje te versieren met eigen knollen kleuren van zuurstokken, schilderpracht!

Maar nu ik letterlijk uit mijn hol kom en al een tijdje weer werk en de buitenwereld voor mij groter is geworden duld ik het niet om enigszins aan te zien hoe vreselijke die priemblikken met steken ogen op mij gericht worden, net of ik een volgevreten luie uitkeringstrekker ben.

Dit dwing mij om de chaos met mijn goddelijke verbeelding weg te verfoeien, als u mij dan nog aan kijkt kan mij het dan niet meer sieren: Zolang ik vind dat ik meerwaarde verdien eis ik dat ten alle tijden, ook al is het slechts schijn!
Ik heb schijt en ik steek met mij egoïstische verbeelding met kop boven alles uit! Die hele lange weg van extreem veel respect tonen voor de buitenwereld wat uiteindelijk geen doel had is voor mij geen prioriteit meer want zolang ik mij inbeeld dat ik voor mijzelf een perfectie kunstenaar ben dan is dat zo!

Geloof mij als u voorbij fietst dan lost u zelf op in de horizon, uw pad zal u naar u bestemming brengen maar voor mij bestaat u niet meer: Ik kan immers niet in uw ogen kijken hoe u mij ziet!

Maar jemig, als ik dit allemaal koppel aan dit virus dan trek ik alles uit zijn verband wat logische, logisch is natuurlijk.

Maar alles op een hoop dan is het een wirwar geworden van politieke correct of incorrecte eeuwige gedram om jouw, Uw sociale economische positie in eeuwige roem te laten bloeien. Sorry, dit alles heeft niks met politiek te maken maar met shit en ziekte plus leed.

Ik wil dat schorem niet zijn die overgewicht heeft maar een obesitas mannetje die leed ervaart door psychische kwalen om zo doende per dag een kilo zak snoep leeg te schranzen. Heerlijk dat eindeloos vreten om de klachten te onderdrukken ook al is het maar te doen dan de intense lekkere smaak van zoette pareltjes en gitzwarte drop tot mijn tenen te laten stromen als een euforische climax van volgevreten voldoende!

De poppetjes zullen een circus act spelen daar ergens waar ik gelukkig niet ben en niet wil zijn. Laat mij maar waardeloos naar een snoepkraam gaan om een kilo punt te halen. Ik zal mij wel vermaken met al dat zoete goed. Dan wordt ik maar moddervet obesitas, leuker nog als ik een obesitas ben voldoe ik niet aan de politieke stempels van complotjankers met overgewicht  en middel-dunne spijkertjes achterlijk geheven in een net pak.

50+ en een dikke buik maar geen BMI boven de 30 of als uitzondering een gezonde sporter, juist, de mensen die op de IC belanden!

Laat mij maar genieten en vol goede moed mijn depressieve bui weg vreten met snoepgoed, trouwens toen ik 114 kilo woog had ik wel een puik leven zonder ernstige kopzorgen.

Win, win.

De vreselijke strijd om lekker af te vallen is tegenwoordig door de wereld op zijn kop niet meer haalbaar bovendien is het echt vreselijk warm buiten, dus bewegen doe ik toch al niet veel!