Na wat brute blogs over mijn de allesomvattende negatieve bui, zakt mij de moed in de schoenen als ik daar in blijf dralen.

Nu even wat positiefs.

De zolderplek blijft een fantastisch iets, even naar deze warme plek toe om tot rust te komen.
Daar staan ze, die prachtige schilderijen en natuurlijk een prachtwerk met grote verhalen.

Ik heb weer zin om lekker veel te knutselen en om dit pracht van een schilderij mooi af te maken. Wel zal dit een hele tijd duren ben ik bang.
Er is hoop want in slechts een jaar tijd heb ik de filosofie van fascinaties bijna af en moeten alleen nog de puntjes op de ‘i’ gezet worden.

Ik kan niet wachten tot dat al mijn huidige projecten klaar zijn en weer aan iets heel moois te beginnen. Mijn plan staat als een huis en wil eens en voor altijd mijn nieuwe filosofische vraag weglossen en opruimen verpakt in een fantastisch kunstwerk.

De verhalen spreken ieder zijn pracht.
Het zijn de vlinder die tot laat in het najaar vliegen op de (inheemse) vlinderstruik, in onze tuin.

Alles is een cadeautje en roept bij mij weer mooie fantasieën op. De grote zwanen die ik heb zien vliegen. De mooie regenbogen. De prettige stilte rond Corona-tijd. De mooie natuurwandeling. Het in stand houden van een relatie met de gevolgen dat deze weer hecht is geworden. Het openen van een nieuwe wereld vol ontdekkingen en een nieuwe start maken in Atelier die voor mij heel anders voelt.

Dit alles in slecht vliegensvlug jaar.  Ik hoefde maar met mijn vingers te knippen en over een maand tik ik bijna de 40 aan. Het getal 38 komt niet meer jong over, 30 was nog een jonge kuukn maar deze leeftijd voelt gewoon heel anders aan.

Mijn verjaardag vier ik wel heel klein want ‘Corona’ maar toch vier ik het op mijn manier. Daarna ga ik de blinkende feestdagen te gemoed met de hoop dat we deze rare tijd kunnen afsluiten.

Het hele Corona gebeuren zag ik als een uitdaging ‘Tussen hypochondrie en de vraagstelling over het leven’ Het is voor mij een leerweg om te beseffen dat ik ook heel erg kwetsbaar ben!

Ik zag het als iets moois en zeker niet beangstigend.
Het enige wat ik niet leuk vind is de winkels en het openbaar vervoer.
De stilte, de lege winkelstraten was voor mij een sprookje waar ik altijd al van droomde.
Het was gewoonweg fantastisch, sommige dagen waren zo rustig dat het leek dat alles voor mij was bedoeld en dat ik elke ervaring anders kon bekijken zonder lastige mensen om mij heen.

De natuur die opgewekt was, was wel het aller mooiste wat ik ervaren heb dit jaar. Veel bloemenpracht en diversiteit die nog beter te observeren was.

Nu de stilte voorbij is en alles weer op de normale toeren gaat althans voor de Corona begrippen weet ik pas echt wat kostbaar is.

Ik heb veel ontdekt en kan weer mooie verhalen vertellen in een vliegensvlug jaar.

Dit prachtige symfonische gedoe rondom Corona tijd kan ik gebruiken om een nieuw project te realiseren.   Titel: ‘De realiteit of niet, alles is kei gaaf’

En dat wil ik wel even melden.
Nu ik met ander hoofdstukken bezig ben in mijn leven en deze te vereeuwigen op schilderij kan ik wel een ander verhaal gebruiken.

Die constante vraagstelling over het nut en emoties in het leven wordt vervangen door dat alles een cadeautje is en dat er geleefd mag worden.
En dit in wel 100 of meer schilderijen en andere creaties door.