28 augustus typte ik een blog over oplossende gedachten hiermee wil ik verder op in spelen. Want wat waren de laatste woorden en zinnen: Oh ja, bewustzijn symmetrie!?

Wat ik daar precies mee bedoeld kwam ik later achter een maand later toen ik overrompeld werd door negatieve gedachten over het besef van het bewustzijn.

Nu ben ik er zeker van dat dit zeker geen paradox is maar slechts een zoektocht naar wie ik werkelijk ben. Ben ik wel een identiteit of die ik slechts voor doet als een identiteit, daar ga ik geen confrontatie mee aan omdat ik een zee beland vol met mystiek en andere tovenarij.

Misschien is mijn identiteit een mysterie waar ik niet verder mee kom dan: Ik maak kunst dus dat is mijn bestaan of zo iets! Gelukkig wil ik bereid zijn om lucht te geven en alles om te draaien om bepaalde dingen of rotzooi in mijn besef van bestaan weg te zuigen met een denkbare stuifzuiger zonder mijzelf op te zuigen!

Dit beid talloze en eindeloze mogelijkheden als ik saai denk over idealisme waar ik vreselijk boos of verdrietig om kan worden. Minstens of erger nog, net zo waardeloos als dat ik een bak ellende van vurende neuronen ben die geen bestaansrecht heeft en als nietsnut het heelal in dender, zodat andere mijn leven gaan bepalen: Ze kunnen mij het dak op!

Filosofie is leuk en, ja idealisme is prachtig maar ik wil niet de allesomvattende dromer zijn die deze gehele wereld plus het hele universum bij elkaar droom: Misschien wel om iets belangrijks op te lossen of mijzelf een leuk verhaaltje te vertellen. Prachtig is het zeker maar ik moet oppassen dat mensen mij niet als een gekke malloot zien en mij meer volstampen met farmaceutische middelen die mijn zin in het leven nog meer beperken, of erger dat ik als een idioot en een volslagen demon wordt aangezien!

Maar laat ik het clean houden.
Klein kindertjes verbeelden zich ook waanzinnige fantasieën over feeën, piraten misschien wel op een lollyplaneet  waar de regenboog niet rond is maar teradidaiyhoekig. Een wereld waar Papa God een wijsje lesje geeft over het leven en het kind eventjes mee neemt naar snoepland waar de overleden oma en/of opa een plezierige leven heeft met een glaasje limonade in de handjes. Het is allemaal vrij onschuldig maar laten we niet te uitbundig zijn want zolang wilde fantasieën slechts voorbehouden blijft in de geesten van kinderen dan is prettig en leuk maar als een volwassen hiermee op de proppen komt dan wordt hij/zij als volslagen absurd gezien!

“Ik droom, ik droom: Dat ik dit hele universum in mijn verbeelding heb en alles voor elkaar kan krijgen wat ik wil”

Maar als er iets zwaait dan zwaait er iets terug ook al zijn het uw hersenspinsels dan nog zijn deze wezens in leven, pas dan maar op dat uw, uw identiteit of schijn identiteit plus uw wereld ‘het hele universum’ toepasselijk graveert dan zullen er gevolgen zijn die niet zo prettig zijn.

Bent u het universum steek vooral u kop in het zand en hou alles binnenboord. Als u sterft dan houd alles op met bestaan, wat maakt het dan uit of u weet dat u uitvaart rijk wordt bezocht met dierbaren.

“U bent zo goed als dood, of sterker nog alles is dood…”

Logisch bij de dood houd in ieder geval een leven op met bestaan wat maakt het dan uit wat er daarna gebeurd of wat er in deze realiteit gebeurd.

Een atheïst zegt dat de dood gewoon de dood is.

Misschien is dat wel die rijke fantast die in het hiernamaals geloofd maar niet zeker kan weten hoe de hemel er uit ziet of ter, wel of het een plek is die wonderschoon pracht en praal is.

Misschien is dat wel die hoop dat u zich in een rijkdom kan wanen als u denkt dat alle vrienden en familieleden u graf bezoekt, maar weet u dat wel hellemaal zeker?

Nou ja, boeien het interesseert mij niet daarom vindt ik het prachtig om hier alleen al om deze hele dwazen wereld in mijn geest te hebben, want als ik dood ga dan gaat de rest van de wereld ook mee.

Het is het ultieme en bevredigend want dan hoef je ook niet jezelf te pijnigen en voor te breiden hoe de uitvaart geregeld moet worden. En misschien zit het wel in u verbeelding dat het een prachtige uitvaart wordt net als het geloven in een onafhankelijke GOD!

Het maakt geen klap uit net zoals er op los fantaseren dat u wereld in u geest afspeelt. Wees een dwaas en leef als een kind want voor je het weet is het verhaaltje afgelopen.  Ik ben God en beleef en besef als een God een god voor eeuwig maar misschien een stuiptrekje net zoals dat ene materie- deeltje die een poep en een scheet kan laten.

Maar het filmpje kan dan nog wel weer gespeeld worden zoals Pim van Lommel ook al zijde: Eindeloos bewustzijn!

Filosoferen, exploreren en creëren is een must maar ik zorg er wel voor dat er een pauze komt tussen al deze Hardcore zinvol leven: Even een bakkie gezellig doen met familie, vrienden of de buren is ook echt niet verkeerd!

Maar ik heb de hoop als een kind, ik noem hem de vader: Papa God, bestaat hij misschien wel?