De realiteit en dan niet de meetbare objectieve realiteit, maar de echte werkelijkheid die tastbaar voelt.

Dit is slechts een beginsel van mijn eigen leven om deze radicaal te inrichten met nieuwe ballonnen en slingers.
Het einde is allang zoek en de relatie tussen mij en Angelique is verbroken waardoor we verder gaan als gewone vrienden. Geen probleem want de relatie is de laatste 3 jaar al wankel als wat!
Met veel ups en downs heb ik de dijken doorbroken in de huidige liefde een nieuwe kans zien bloeien maar dan wel met veel tegenslagen en noodlottig hulp om het zwavel uit de atmosfeer te halen en deze te veranderen in verse smakelijke lucht.

Het is een drama geweest op kleine schaal, maar ach wat heb ik er veel energie en moed ingestoken om de sleur in de relatie enigszins op te laten bloeien.
Maar helaas, de strijd is afgeblazen en verloren: Mijn partner heeft er maar een eindpunt achter gezet omdat zij nu in die zelfde sluwe sleur zit als ik toen des tijd in 2018 en 2019. Maar de mentale gesteldheid van haar kon het niet aan om nog enigszins de twijfel om te toveren in een nieuwe gewaar.

De rozenlucht is voorbij en zij slaapt nu apart. Even hele goede vrienden meer niet en ook niet minder!

Zoals God zijn wereld heeft verlaten en terug moet komen in een dor ellende van intense pijn, een wereld waar zielige bomen met scharminkel takjes de laatste hoop zal moete blijken.
Dan zal ik maar op pad gaan naar een nieuw avontuur: Maar geen nieuwe vrouw, de humor van regels en moralen ben ik wel een beetje zat.
Het is een oud grijs boek vol geschreven met regels ‘Waar ik ‘Remco’ zich aan moet houden: Want anders ellende in het huis en mompelende vrouwen.

Ik ben geen vrouw meer waard laat staan het hele gebeuren in stand houden. Het zal de aankomende tijden wel saaier worden misschien wel moet een goede vriendin om mij heen die des tijd mijn liefdespartner was!
Ik trek er vaker op uit en zal weer een nieuw leven omarmen.

Maar eerst moet ik de laatste Corona restanten uit mijn neus zien te krijgen want ik heb de diagnose Corona gekregen omdat we allebei lekker aan het snotteren waren.
Dit laatste voelt voor mij als een Apocalyps van 3 wekenlang zenuwen en bang moeten zijn omdat ik nogal last heb van hypochondrie.

27 oktober begon de ellende en het eindigde 5 november maar toen moes ik even af zien en wachten tot de boze donder hamer voorbij is, want snotteren is nogal een taboe de laatste 2 jaar corona tijd.
Af fijn.
Hoe moet ik verder mijn leven laten bloeien.
De relatie is dood.
Maar de vriendschap niet.
Nu zijn er nog geen plannen en mag mijn vriendin zo lang bij mij in huis blijven als nodig is!
Maar ik spreek wel af dat we wel ieder zijn eigen pad gaan en dat ik mijn eigen regels voor mijzelf bepaal. De relatie is er niet meer en maakt plaats voor subtiele vriendschap.
Met de doelstelling dat ik steeds vrijer zal zijn en uiteindelijk mijn eigen huis in zal richten met kunstzinnige kleur interieur.
Geen gemaar, want deze Remco zal uiteindelijk een nieuwe natuur paradijs voor zich zelf moeten genereren en creëren.

Kunst, de natuur en verbeelding daar is waar ik de ware liefde zal vinden.

De hoop, dat de intense pijn van sluimerende relatie zal kan omtoveren in een zonnige kleurrijk paradijs waar alles tot bloei zal komen.

De realiteit voor mij is mijzelf aanpassen en de weg vinden naar een beschermende klimaat waar ik mijzelf kan laten herboren.

De laatste tijd leef ik in een grijze nietszeggende leegte en armoede van intens zure braaksel luchten. Ja, het mag zonniger en het leven mag weer de ziel rijpen en vrolijk worden.

Laat ik er wat moois van maken.
Eerst mijzelf terug vinden en daarna een kringetje zoeken van mensen die echt bij mij passen.
Dat is voor mij de realiteit.

Bomen blijven bomen, en de vogeltjes blijven fluiten.
De mens moet uit de utopische nachtmerrie sfeer van de B-tech en deze realiteit opnieuw vrolijk maken.
Ik ga er voor, en laat de natuur en de hele wereld om mij heen de wereld zoals die is.
Wat voor mij telt is ook het bewustzijn.

De sleutelrol ben jij altijd, de rest zoekt het maar uit.
De wereld om mij heen waar ik van bewust ben die is zwijgzaam en heel stil, die blijft altijd wel bestaan.